Token ihracı: ICO gelirlerinin ihraççı nezdindeki durumu
İlk token arzından (ICO) elde edilen gelirlerin vergisel muamelesi token türüne göre belirlenir. Rehberin her token türüne ilişkin tutumu, bir kurucu için Singapur vergi uygulamasının en yararlı açıklamaları arasındadır.1 Ödeme tokenlerinin ihracından elde edilen gelirler kural olarak alındıkları anda vergiye tabidir, çünkü ihraççının yarattığı tokenlerin ticaretini yaptığı kabul edilir. Fayda tokenlerinin ihracından elde edilen gelirler ertelenmiş gelirdir ve ihraççı, tokenin temsil ettiği hizmeti ifa ettiğinde veya malları teslim ettiğinde vergilendirilir. Menkul kıymet tokenlerinin ihracından elde edilen gelirler sermaye niteliğindedir ve ihraç anında vergilendirilmez. Tıpkı bir pay veya tahvil ihracının ihraççı için gelir olmaması gibi. Token sahiplerine ödenen getiriler, genel kurallara göre vergilendirilen faiz, kâr payı veya dağıtımlardır ve mukim olmayanlara ödendiğinde stopaja tabidir.
Fayda tokenleri için öngörülen erteleme, en sık yanlış anlaşılan noktadır. Erteleme ancak ihraççı bir ifa yükümlülüğünü ve bunun yerine getirilişini izleyebildiğini gösterebilirse işler. Henüz var olmayan bir hizmete erişim tokenleri satan bir platformun, hizmet sunulana kadar ertelenmiş geliri vardır. Hizmet hiç sunulmazsa soru, gelirlerin başarısız girişim için ticari bir tahsilat mı yoksa sermaye niteliğinde bir tahsilat mı olduğuna dönüşür. Rehber başarısız ICO’ları açıkça ele alır: iade edilen gelirler vergilendirilmez, iade edilmeyen gelirler ise somut olayın koşullarına göre değerlendirilir.2 İsviçre’de aynı sorular Swiss GAAP muhasebesi ve İsviçre Federal Vergi İdaresi’nin (ESTV) çalışma belgesi aracılığıyla yanıtlanır (bkz. G. Kısım, IV. Bölüm). İhraççısı bir merkezde, işletme şirketi diğer merkezde bulunan bir grup, iki muameleyi uyumlu hale getirmelidir. Aksi halde bir hukuk düzeni tahsilatı vergilendirirken diğerinin ertelediği bir uyumsuzlukla karşılaşır.
İhraç giderleri, ticari nitelikte olmaları halinde vergiye tabi gelirlerden indirilebilir. Bu, menkul kıymet tokenleri yoluyla sermaye toplama maliyetlerini dışarıda bırakır ve pay ihracı giderlerinin indirilemeyeceğine ilişkin genel kurala paraleldir.3 Bu nedenle Singapur’da token satışı planlayan bir kurucunun tokeni fayda tokeni (erteleme) veya menkul kıymet tokeni (sermaye) olarak nitelendirmek için bir teşviki vardır. Singapur şirketinden saf bir ödeme tokeni ihraç etmek ise caydırıcıdır. İsviçre vakfı yolu kısmen bu nedenle vardır ve P. Kısım, II. Bölüm’de açıklanmaktadır.
Singapur açısından
Kendisine hazine payı olarak hak edişe bağlı (vesting) bir tahsis ayıran ve bir yönetişim tokeni ihraç eden Singapur’daki bir Pte Ltd, elde tutulan tokenlere nasıl muamele edileceğine satıştan önce karar vermelidir. Şirketin faaliyetlerini finanse etmek için daha sonra satmak üzere tuttuğu tokenler, Vergi İdaresi Başkanlığının gözünde ticari maldır ve nihai satışları vergiye tabi gelirdir. Şirketin yönetim kurulu kararıyla uzun vadeli bir hazine rezervine ayırdığı ve belirli bir süre dolmadan asla satılmayacak tokenler ise sermayedir. Karar ilk satıştan önce mevcut olmalı ve iki havuz ayrı cüzdanlarda tutulmalıdır.
Notlar
- IRAS, e-Tax Guide Income Tax Treatment of Digital Tokens, ikinci baskı, 30 Ocak 2026, ICO’lara ilişkin bölüm (ödeme, fayda ve menkul kıymet tokenleri; başarısız ICO’lar). ↩
- IRAS, e-Tax Guide Income Tax Treatment of Digital Tokens, ikinci baskı, 30 Ocak 2026, başarısız ICO’lara ilişkin paragraf (iadeler vergiye tabi değildir; iade edilmeyen gelirler somut olayın koşullarına göre değerlendirilir). ↩
- Income Tax Act 1947, s. 14(1) ve 15(1)(c) (tamamen ve münhasıran gelir elde etmek için yapılan giderlerin indirilebilirliği; sermaye harcamalarının indirim yasağı). ↩
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.