Asya faaliyetleri için Singapur holding şirketi
Pte. Ltd.’nin ikinci bir kullanım alanı, bir grubun Asya’daki yavru şirketleri için ara holding şirketi olmasıdır. Singapur, Hong Kong, Japonya ve Avustralya’da faaliyet gösteren bir İsviçre AG’si, bu yavru şirketleri bir Singapur holding şirketi aracılığıyla tutabilir ve temettüleri, yönetim ücretlerini ve fikrî mülkiyet gayrimaddi hak bedellerini bu şirket üzerinden yönlendirebilir. Bunun dört cazip yanı vardır. Singapur, mukim bir şirketin ödediği temettülere stopaj uygulamaz.1 Holding şirketinin elde ettiği yabancı temettüler, ödemeyi yapan ülkenin genel vergi oranı en az yüzde 15 ise ve gelir orada vergiye tabi tutulmuşsa s. 13(8) uyarınca muaftır.2 Singapur’un doksandan fazla anlaşmadan oluşan anlaşma ağı, Asya’daki yavru şirketlerden gelen temettü ve gayrimaddi hak bedelleri üzerindeki stopajı azaltır. Holding şirketi, bölgesel yönetim ekibinin işvereni ve çalışma izinlerinin sponsoru olabilir.
Sınırlar, ekonomik varlık ve 10L. maddedir. Temettü elde eden bir holding şirketinin büyük bir ekonomik varlığa ihtiyacı yoktur, çünkü temettüler elden çıkarma kazancı değildir. Bir yavru şirketi satan holding şirketi ise yabancı bir varlık üzerinde elden çıkarma kazancı elde eder. 10L. madde, şirketin Singapur’daki çalışanlar, işyeri ve harcamalarla ölçülen yeterli ekonomik varlığı yoksa bu kazancı vergilendirir.3 Salt pay tutan bir kuruluş, işletme kuruluşuna göre daha hafif bir testle karşılaşır. Ancak yine de Singapur’da yönetildiğini ve işletildiğini göstermesi gerekir. Yönetim kurulu Zug’da olan bir holding şirketi bu testi geçemez.
Ana şirket olarak İsviçre AG’si, Singapur holding şirketinden temettüleri Singapur stopajı olmadan alır. İsviçre’de ise nitelikli temettüler ve sermaye kazançları üzerindeki kâr vergisini olağan oranın küçük bir kısmına indiren iştirak indirimini uygular.4 Toplam sonuç, her ara kuruluşun işlevinin gerektirdiği ekonomik varlığa sahip olması koşuluyla, Asya kârlarının az bir kayıpla İsviçre’ye ulaştığı bir gruptur. IV. Bölüm, ücret ve gayrimaddi hak bedeli akışlarını savunulabilir kılan transfer fiyatlandırması belgelendirmesine geri döner.
Notlar
- Income Tax Act 1947, s. 44A (tek kademeli (one-tier) kurumlar vergisi sistemi: mukim bir şirketin ödediği temettüler pay sahibi nezdinde muaftır ve stopaja tabi değildir). ↩
- Income Tax Act 1947, s. 13(8) ve s. 13(9) (yurt dışı kaynaklı gelir muafiyetinin koşulları); IRAS e-Tax Guide, “Tax Exemption for Foreign-Sourced Income”, güncel baskı. ↩
- Income Tax Act 1947, s. 10L(3) ve (4) (ekonomik varlık şartı; salt pay tutan kuruluşlar, yeterli insan kaynağı ve işyeriyle Singapur’da yönetilme ve işletilme şeklindeki hafifletilmiş bir testi karşılamalıdır). ↩
- DFTA, SR 642.11, md. 69 ve md. 70 (en az yüzde 10 veya piyasa değeri en az 1 milyon CHF olan iştirakler için iştirak indirimi; bir yıllık elde tutma süresinden sonra sermaye kazançlarında indirim). ↩
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.