Dijital ödeme tokeninin tanımı
Kanun’un kriptoya ilişkin ayağındaki her şey, dijital ödeme tokeninin (DPT) kanuni tanımına bağlıdır. Kanun’un 2(1). maddesi DPT’yi, hariç tutulan dijital değer temsilleri dışında kalan ve beş koşulu karşılayan her türlü dijital değer temsili olarak tanımlar. Birim olarak ifade edilmeli, herhangi bir para birimi cinsinden olmamalı ve ihraççısı tarafından herhangi bir para birimine sabitlenmemelidir. Halk veya halkın bir kesimi tarafından mal ya da hizmet bedeli olarak veya bir borcun ifası için ödeme olarak kabul edilen bir değişim aracı olmalı ya da böyle olması amaçlanmalıdır. Elektronik olarak transfer edilebilir, saklanabilir veya alınıp satılabilir olmalı ve Singapur Para Otoritesi’nin (MAS) belirleyebileceği diğer özellikleri taşımalıdır.1
Her unsurun hukuki bir sonucu vardır. Bunların başında, bir para birimi cinsinden olan veya bir para birimine sabitlenmiş tokenlerin kapsam dışında tutulması gelir. Bu, DPT rejimi ile elektronik para rejimi arasındaki eşiktir. İhraççısının bire bir sabitleme vaat ettiği bir Singapur doları stablecoin’i, aynı zamanda ihraççıya karşı bir alacağı temsil ediyor ve bedeli önceden ödenmişse Kanun anlamında elektronik paradır. Buna karşılık bitcoin veya ether gibi sabitlenmemiş bir token DPT’dir. Sınırda kalan tokenlerin çoğu “değişim aracı” unsuru üzerinden tartışılır. Yalnızca tek bir kapalı uygulama içinde kullanılabilen bir token, Birinci Ek’in (First Schedule) 2. Kısmı uyarınca kapsam dışında tutulan bir “sınırlı amaçlı dijital ödeme tokeni” olabilir. Bu istisna, bir sadakat programında, bir oyun içinde veya finansal olmayan bir amaçla kullanılan tokenleri kapsam dışında bırakır. Bunun koşulu, tokenin para karşılığında ihraççıya iade edilememesidir.2 “Halkın bir kesimi” ifadesi, küçük ama sınırları açık bir grup tarafından kabul edilmenin yeterli olduğu anlamına gelir. İkincil piyasada işlem gören ve bazı üye işyerlerinin kabul ettiği bir yönetişim tokeni, ihraççısı onu hiçbir zaman para olarak tasarlamamış olsa bile sınırı aşmıştır.
İsviçre’den gelen okur, İsviçre Finansal Piyasalar Denetim Otoritesi’nin (FINMA) ödeme tokenleri, fayda (utility) tokenleri ve varlık (asset) tokenleri sınıflandırmasının Singapur’da doğrudan bir karşılığı olmadığını fark edecektir (bkz. B. Kısım, III. Bölüm ve E. Kısım, I. Bölüm). Ödeme Hizmetleri Kanunu tek bir işlevsel ölçüt kullanır. Bu ölçütü karşılamayan bir token, basitçe bu Kanun’un kapsamı dışındadır. Pratik sonuç, İsviçre’dekinden daha geniş bir ödeme alanıdır. İsviçre’de bir fayda tokeni ihraççısı çoğu zaman lisans yükümlülüğünün tamamen dışında kalır. Öte yandan elektronik para alanı daha dardır. Çünkü İsviçre hukuku bir para birimine sabitlenmiş stablecoin’leri mevduat veya kolektif yatırım olarak kabul eder (bkz. E. Kısım, VII. Bölüm).
Örnek
Bir Singapur şirketi, sahiplerine kendi merkeziyetsiz borsa protokolündeki ücretlerde indirim sağlayan bir token ihraç ediyor ve token üç yabancı borsada listeleniyor. Şirket tokenin bir fayda tokeni olduğunu söylüyor, ancak Ödeme Hizmetleri Kanunu bakımından etiketin hiçbir önemi yoktur. Token birim olarak ifade edilmekte, bir para birimine sabitlenmemekte ve elektronik olarak transfer edilebilmektedir. Tokenin “halkın bir kesimi tarafından kabul edilen” bir değişim aracı olup olmadığı, ikincil piyasa ve varsa üye işyerlerinin kabulü tarafından cevaplanan bir maddi vakıa sorusudur. Token herhangi bir yerde ödeme olarak kabul ediliyorsa DPT’dir. Bu durumda şirketin kendi geri alım masası veya halka yaptığı hazine satışları bir DPT hizmeti teşkil edebilir. Şirket analizini lansmandan önce belgelemeli ve token bir DPT ise bu tokenle Singapur’dan işlem yapıp yapmayacağına karar vermelidir.
Notlar
- PSA, s. 2(1), “digital payment token” tanımı, (a) ila (e) paragrafları; Singapore Statutes Online’daki konsolide metin (kontrol tarihi: Haziran 2026). ↩
- PSA, Birinci Ek (First Schedule), 2. Kısım, “limited purpose digital payment token” istisnası; Payment Services Regulations 2019, hariç tutulan kategorilerin tanımları. ↩
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.