Karşılıklı anlaşma ve bilgi değişimi
Karşılıklı anlaşma usulü, devletlerden birinin veya her ikisinin işlemlerinin anlaşmaya uygun olmayan bir vergilendirmeye yol açtığını düşünen mükellefe açıktır. Mükellef, ilk bildirimden itibaren üç yıl içinde durumu mukim olduğu devletin yetkili makamına sunabilir. Ardından yetkili makamlar vakayı çözmeye çalışır. 2017 protokolü, BEPS asgari standardının gerektirdiği, varılan her anlaşmanın iç hukuktaki sürelere bakılmaksızın uygulanması taahhüdünü ekledi.1 İsviçre’nin ve Singapur’un yetkili makamları aktif olarak çalışır. Bir dijital varlık işletmesini ilgilendiren çifte mukimlik veya işyeri uyuşmazlığı bu makamlara götürülebilir. Ancak süreç iki ila dört yıl sürer ve iki devletin hiçbirinde tahsilatı durdurmaz.
Bilgi değişimi maddesi, OECD modelinin 2009 sonrasındaki hâliyle 26. maddesini izler. Madde, kapsanan vergilerin uygulanmasıyla öngörülebilir şekilde ilgili bilgilerin talep üzerine değişimine izin verir, banka sırrının önüne geçer ve balık avlama amaçlı taleplere (fishing expedition) izin vermez. İsviçre’nin Uluslararası Vergi İdari Yardımlaşma Kanunu’ndaki (StAhiG/TAAA) uygulama kuralları, talebin mükellefi, istenen bilgiyi ve vergisel amacı belirtmesini şart koşar. Kişilerin adını vermeden bir davranış örüntüsünü tanımlayan grup taleplerine de izin verir.2 Bu nedenle IRAS, İsviçre Federal Vergi İdaresinden (ESTV) bir Singapur mukiminin İsviçre’deki bir borsa veya bankadaki hesap kayıtlarını isteyebilir. ESTV de IRAS’tan bir İsviçre mukiminin Singapur’daki bir DPT hizmet sağlayıcısındaki kayıtlarını isteyebilir. CRS ve CARF’ın otomatik kanalları (bu Kısmın VII. Bölümü), hesap bakiyeleri için talepleri daha az gerekli hâle getirmiştir. Ancak bir soruşturmanın ihtiyaç duyduğu ayrıntılı işlem geçmişleri ve yazışmalar için talepler hâlâ gereklidir.
Sınır ötesi açıdan
Anlaşma, iki merkez arasındaki ilişkinin tabanıdır. Olağan gelirin çifte vergilendirilmesini önler ve kazançların mukim olunan devlette vergilendirilmesini teyit eder. İsviçre servet vergisi, Singapur GST’si ve her devletin kendisi için belirlediği token sınıflandırması konusunda ise hiçbir şey yapmaz. Hayatını veya işini Zug ve Singapur arasında planlayan bir müvekkil önce mukimliğe, ikinci olarak ekonomik varlığa (substance), üçüncü olarak anlaşmaya karar vermelidir. Anlaşma o zaman tasarlandığı işi yapar: seçilen paylaşımı kalıcı kılar.
Notlar
- Singapur–İsviçre ÇVÖA 2011, md. 24 (karşılıklı anlaşma usulü), 2017 protokolüyle değiştirilmiş hâliyle. ↩
- Singapur–İsviçre ÇVÖA 2011, md. 25 (bilgi değişimi), 2017 protokolüyle değiştirilmiş hâliyle; Federal Act on International Administrative Assistance in Tax Matters (TAAA; StAhiG), SR 651.1, md. 6 ve 14a (taleplere ilişkin şartlar; grup talepleri). ↩
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.