2000’lerin servet yönetimi stratejisi: özet
1998’den itibaren Singapur hükümeti ve Singapur Para Otoritesi (MAS), kenti küresel bir varlık ve servet yönetimi merkezine dönüştürmek için bilinçli bir strateji izledi. Bu stratejinin araçları özel yöneticilere verilen kamu yönetim yetkileri, vergi muafiyetleri, 2003’te kurulan Wealth Management Institute ve 2008’de veraset vergisinin kaldırılmasıydı. 2001’de yeniden düzenlenen Bankacılık Kanunu’nun (Banking Act) 47. maddesi, ceza yaptırımlarıyla desteklenen kapalı bir kanuni bankacılık gizliliği rejimi oluşturdu. İstinaf Mahkemesi (Court of Appeal) Susilawati kararında bu rejimin common law istisnalarını dışladığını teyit etti. 2004 tarihli Trustee’ler (Değişiklik) Kanunu trust hukukunu modernleştirdi. Kanun 100 yıllık sabit bir süresizlik yasağı süresi, yabancı saklı pay kurallarına karşı koruma ve kuruculara yatırım işlevlerini saklı tutma konusunda sınırlı bir yetki getirdi. 2005 tarihli Trust Şirketleri Kanunu ise profesyonel trustee’leri 1 Şubat 2006’dan itibaren MAS lisansına tabi kıldı. İsviçreli, Avrupalı ve Asyalı özel bankalar Singapur ofislerini kayıt (booking) merkezlerine dönüştürdü. Bu hareket, 2008’den sonra İsviçre gizliliği üzerindeki baskıyla hızlandı ve 2010’da Bank of Singapore’un kurulmasıyla simgeleşti. Singapur ve Cenevre bu on yıldan, Asya serveti için rakipler ve aynı bankacılık gruplarının birbirini tamamlayan kayıt merkezleri olarak çıktı. Her ikisi de cazibelerinin temeli olarak gizliliğin yerine dürüstlüğü koymak zorunda kaldı.
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.