Yabancı vergi amaçları bakımından banka gizliliğinin sonu: özet
Singapur’da Bankacılık Kanunu’nun (Banking Act) 47. maddesine dayanan kanuni banka gizliliği, 2009 ile 2018 arasında yabancı vergi idarelerine karşı etkisini yitirdi. Buna karşın müşterileri özel kişilere yapılacak ifşaya karşı korumaya devam ediyor. Singapur, 7 Mart 2009’da OECD standardını onayladıktan ve kısa bir süre gri listede yer aldıktan sonra, talep üzerine bilgi değişimini 2009 ve 2013 tarihli kanunlarla uygulamaya koydu. Bu kanunlar önce bir mahkeme kararını şart koştu, sonra bu şartı kaldırdı. FATCA, 9 Aralık 2014’te imzalanan ve 2021’den itibaren karşılıklı hâle getirilen bir Model 1 anlaşmasıyla ABD ile otomatik bilgi değişimini getirdi. Ortak Raporlama Standardı (CRS) ise bunu, ilk bilgi değişimleri Eylül 2018’de olmak üzere yaklaşık doksan ülkeye genişletti. 1 Temmuz 2013’ten itibaren ağır vergi suçları kara para aklamanın öncül suçları hâline geldi. Singapur Para Otoritesi (MAS), yabancı vergi kaçakçılığı dahil kasıtlı veya hileli vergi kaçakçılığından elde edilen gelirleri tuttuğundan şüphelenilen müşterileri bankaların reddetmesini veya incelemesini zorunlu kıldı. Eski varlıklar, mevcut müşterilerin eleştirel incelemesi, 1 Temmuz 2013 itibarıyla tutulan varlıklara uygulanan bildirim yükümlülükleri ve yabancı af programları yoluyla ele alındı. Bunun için ne Singapur’a özgü bir af ne de Cenevre’ye ve diğer İsviçre merkezlerine dayatılan türden bir Amerikan uzlaşma programı gerekti.
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.