Güneydoğu Asya ve bölgesel genel merkez: özet
Singapur, 2019 tarihli bir EY araştırmasına göre yaklaşık 4.200 bölgesel ofisle Asya’da bölgesel genel merkezler için önde gelen konum hâline geldi. Bunun nedeni, bağlantısallığı, yetenekli işgücünü, hukuki güvenliği, dürüstlüğü ve yüzde 17’lik kurumlar vergisi oranını, Ekonomik Kalkınma Kurulu’nun (EDB) 1980’lerden beri sunduğu teşviklerle birleştirmesidir. Singapur’da 2025’ten itibaren uygulanan küresel asgari vergi, büyük gruplar için indirimli oranların değerini azalttı ve rekabeti hibelere, iade edilebilir kredilere ve yerel ortamın kalitesine kaydırdı. ASEAN, bölge içinde ticareti yapılan mallar üzerindeki gümrük vergilerinin çoğunu kaldırdı ve 2015’te Ekonomik Topluluğu’nu hayata geçirdi. Hizmetler, yatırım, lisanslama ve kişilerin dolaşımı ise büyük ölçüde ulusal kurallara tabi olmaya devam ediyor. Singapur’un yaklaşık 100 ülke ve bölgeyle yaptığı vergi anlaşmaları, yatırım anlaşmaları ve tahkim yeri olarak üstlendiği rol, grupların bölgesel yatırımlarını Singapur şirketleri aracılığıyla tutmasına ve korumasına imkân tanır. Bunun şartı, bu şirketlerin Çok Taraflı Sözleşme’nin (MLI) kötüye kullanmayı önleme kuralları karşısında gerçek bir ekonomik varlığa (substance) sahip olmasıdır. Siyasi çalkantılar ve kur krizlerinden yolsuzluk ve organize dolandırıcılığa kadar uzanan başlıca bölgesel riskler; yapılandırma, sözleşmesel koruma ve durum tespiti gerektirir. Bunları tasarlaması ve denetlemesi beklenen birimler Singapur’daki bölgesel genel merkezlerdir.
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.