Hindistan: yatırım koridorları ve GIFT City: özet
Singapur’un Hindistan ile bağları, 1819’dan sonra Hintli askerlerin, tüccarların ve mahkûmların gelişine, Boğaz Yerleşimleri’nin 1867’ye kadar Kalküta’dan yönetilmesine ve Chettiar’ların ve Hint bankalarının kredi ağlarına dayanır. 1994 tarihli çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması, 2005 protokolü sermaye kazançlarının mukimliğe dayalı vergilendirilmesini getirdiğinde koridorun hukuki temeli oldu. Bu düzenleme Mauritius anlaşmasına bağlıydı ve S$200.000’lik harcama eşiği öngören bir menfaatlerin sınırlandırılması hükmüyle korunuyordu. 2011 ve 2016 protokolleri ile Çok Taraflı Sözleşme’nin (MLI) temel amaç testi, bilgi değişimine ilişkin uluslararası standardı getirdi, 1 Nisan 2017’den itibaren edinilen paylardan doğan kazançları vergilendirme yetkisini Hindistan’a geri verdi ve ekonomik varlık ile ticari amacı anlaşmadan yararlanmanın koşulları hâline getirdi. Singapur yine de 2000’den bu yana Hindistan’a yönelik doğrudan yabancı sermaye yatırımlarının kaydedilen en büyük kaynağı oldu. Çünkü fonlar, holding şirketleri ve devlet yatırımcıları Singapur’un düzenleyici çerçevesine, mahkemelerine ve profesyonel topluluğuna herhangi bir vergi avantajı kadar değer verir. 2020’den beri IFSCA tarafından düzenlenen GIFT City, Nifty vadeli işlemlerini devraldı ve kaynağı ve varış noktası Hindistan olan işler için Singapur ile rekabet eden bir fon sektörü kurmaktadır. Öte yandan MAS, IFSCA, UPI–PayNow bağlantısı ve bakanlar yuvarlak masası aracılığıyla yürüyen işbirliği, iki merkezi rakip olduğu kadar ortak da tutar.
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.