Özerk yönetimden ayrılığa: 1959, 1963, 1965: özet
Boğaz Yerleşimleri (Straits Settlements) 1 Nisan 1946’da dağıtıldıktan sonra Singapur, 1948’deki sınırlı seçimler, 1955 Rendel Anayasası ve 1958 tarihli State of Singapore Act üzerinden tam iç özerkliğe ulaştı. Bu özerk yönetim, 30 Mayıs 1959’da 51 sandalyenin 43’ünü kazanan Halk Eylem Partisi (People’s Action Party, PAP) tarafından yürütüldü. Yeni hükümet Malaya ile birleşmeyi sanayi stratejisinin ekonomik temeli olarak gördü. 1 Eylül 1962 referandumunun ardından Singapur, ulusal vergilerinin yüzde 40’ı ve on iki yıl içinde kademeli olarak kurulacak bir ortak pazar karşılığında 16 Eylül 1963’te Malezya’ya katıldı. Ortak pazar hiçbir zaman gerçekleşmedi. Endonezya’nın Konfrontasyon politikası, federal vergi anlaşmazlıkları, öncü sanayi sertifikalarının reddedilmesi ve 1964 ırk ayaklanmaları birleşmeyi ekonomik ve siyasi bir istikrarsızlık kaynağına dönüştürdü. 7 Ağustos 1965 tarihli Singapur Bağımsızlık Anlaşması, Singapur’u 9 Ağustos 1965’te egemen bir devlet yaptı ve 1963’ün mali düzenlemelerini yürürlükten kaldırdı. 1965 tarihli Singapur Cumhuriyeti Bağımsızlık Kanunu ise mevcut hukukun sürekliliğini korudu. Ayrılık Singapur’a hinterlant pazarını kaybettirdi, ama ona tam mali ve para egemenliği kazandırdı. Bu egemenlik, 12 Haziran 1967’den itibaren kendi para birimini ve rezervleri üzerindeki kontrolü de kapsıyordu. Bunlar, bir ihracat ekonomisinin ve sonraki bölümlerde incelenen finans merkezinin temelleri oldu.
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.