Ceza hukukunun uygulanması: şirketlerin sorumluluğu, ertelenmiş kovuşturma anlaşmaları ve sınır ötesi işbirliği: özet
Singapur hukuku şirketleri hemen her suçu işleyebilecek kişiler olarak kabul eder. Yöneticilerinin, çalışanlarının ve temsilcilerinin davranışlarını ve bilgisini, Meridian kararından alınan common law isnat kuralları ve CDSA’nın 73. maddesi gibi kanun hükümleri uyarınca şirkete isnat eder. Mahkûmiyet hâlinde verilebilecek para cezaları mütevazı olduğu için şirket davalarındaki büyük tutarlar artık müzakere edilmiş çözümler yoluyla belirlenir. Bunun ilk örneği 2017’de Keppel Offshore & Marine’e verilen koşullu uyarı, ardından 2018’de Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 7A. Kısmı ile getirilen ertelenmiş kovuşturma rejimi oldu. Seatrium ile 30 Temmuz 2025’te yapılan ve Yüksek Mahkeme tarafından 24 Nisan 2026’da onaylanan ilk ertelenmiş kovuşturma anlaşması; 110 milyon ABD doları tutarında bir ceza, ISO 37001 belgelendirmesi ve yabancı kurumlarla işbirliği yükümlülüğü öngördü, Brezilya’ya yapılan ödemelerin mahsubuna da izin verdi. Yabancı makamlarla işbirliği, 2000 tarihli Cezai Konularda Karşılıklı Adli Yardım Kanunu’na (MACMA), 1968 tarihli Suçluların İadesi Kanunu’na ve CDSA’nın müsadere hükümlerine dayanır. Bu hükümler yurt dışındaki mallara uzanır, kaçak sanıklara karşı müsadereye ve yabancı kararların tesciline imkân tanır. Keppel ve 1MDB davaları, şirketlere karşı koordineli kovuşturmanın hem gücünü hem de bireylerin, tanıkların ve delillerin başka ülkelerde bulunduğu durumlardaki sınırlarını gösterir.
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.