Gerçek kişilerin vergi mukimliği
Bir gerçek kişi, önceki takvim yılında geçici ayrılışlar dışında Singapur’da ikamet etmişse ya da o yıl en az 183 gün Singapur’da fiziken bulunmuş veya çalışmışsa, ilgili vergilendirme yılı için Singapur mukimidir.1 IRAS, gelen ve ayrılan çalışanlar için 183 gün testini yumuşatan iki idari kolaylık uygular. İki takvim yılına yayılan, en az 183 günlük kesintisiz bir süre boyunca Singapur’da kalan veya çalışan bir kişi, her iki yılda da mukim sayılır. Art arda üç yıl boyunca kalan veya çalışan bir kişi ise ilk ve son yıl yetersiz kalsa bile tüm süre boyunca mukim sayılır.2
Mukimlik, oranı ve muafiyetleri belirler. Mukim bir kişi, 2024 vergilendirme yılından itibaren S$320.000’ın üzerindeki vergiye tabi gelirde yüzde 22’ye, S$500.000’ın üzerinde yüzde 23’e ve S$1 milyonun üzerinde yüzde 24’e ulaşan artan oranlarda vergi öder. Ayrıca 13(7A). madde uyarınca yabancı kaynaklı gelire ilişkin muafiyetten yararlanır. Mukim olmayan bir kişi ise hizmet geliri üzerinden sabit yüzde 15 veya daha yüksekse mukim oranlarını, yönetici (director) ücretleri ve diğer gelirler üzerinden yüzde 24 öder ve hiçbir indirimden yararlanamaz.3 Token hak kazanımlarından yüksek hizmet geliri elde eden bir kurucu için yüzde 24’lük en yüksek mukim oranı; Zug kantonunda yaklaşık yüzde 22 ila 23, Cenevre’de ise yüzde 40’ın üzerindeki federal, kantonal ve belediye oranlarının toplamıyla karşılaştırılabilir. P. Kısım, I. Bölüm bu karşılaştırmayı ortaya koyar.
Singapur’da, pay planlarına ilişkin varsayılan kullanım kuralı dışında, gerçek kişiler için çıkış vergisi yoktur. Tokenleri yatırım olarak tutmuş bir mukim, gerçekleşmemiş kazançlar üzerinden vergi ödemeden Singapur’dan ayrılır. Token alım satımı yapmış bir mukim ise son yılın ticari kârı olağan şekilde vergilendirilerek ve başka bir yük olmaksızın ayrılır. Çıkış vergisinin bulunmaması, Singapur’un daha sonra Dubai’ye veya Avrupa’ya geri taşınan kurucular için bir ara durak olmasının nedenlerinden biridir. Bu aynı zamanda Singapur’un, mukim olan, bir yükseliş piyasası boyunca token tutan ve satmadan önce ayrılan bir kurucuya karşı vergi matrahını koruyamayacağı anlamına gelir. Singapur bunu mülkilik esasına dayalı sistemin bedeli olarak kabul etmiştir.
Notlar
- Income Tax Act 1947, s. 2(1), “resident in Singapore” tanımı (geçici ayrılışlar dışında Singapur’da ikamet eden ya da vergilendirme yılından önceki yılda 183 gün veya daha fazla fiziken bulunan veya çalışan gerçek kişi). ↩
- IRAS, Tax residency and tax rates, gerçek kişiler için iki yıllık ve üç yıllık idari kolaylıklar. ↩
- Income Tax Act 1947, İkinci Ekin A Kısmı (2024 vergilendirme yılından itibaren mukim gerçek kişi oranları) ve s. 40B (mukim olmayan gerçek kişi oranları). ↩
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.