Meslek mensupları: denetçiler, kâhinler ve danışmanlar
Kodun kritik açıklardan arındırılmış olduğunu onaylayan ve raporu kullanıcı çekmek için yayımlanan bir akıllı sözleşme denetçisi, belirli bir kişi grubunun güveneceğini bilerek beyanda bulunan herhangi bir meslek mensubuyla aynı konumdadır. Singapur, Hedley Byrne ilkesini Spandeck çerçevesi aracılığıyla uygular. Denetçinin davacıya karşı sorumluluk üstlenip üstlenmediğini ve davacının güveninin makul olup olmadığını sorar.1 Denetim raporları her zaman, yalnızca protokole sunulduklarını, hata bulunmadığını garanti etmediklerini ve hiçbir üçüncü kişinin bunlara güvenemeyeceğini belirten sorumluluk reddi beyanları içerir. Bu beyanlar, denetçinin davranışı bunlarla çelişmedikçe kullanıcılara karşı sorumluluk üstlenilmesini ortadan kaldırmakta etkilidir. Böyle bir çelişkiye örnek, denetçinin adının ve rozetinin protokolün arayüzünde bir güvenlik işareti olarak gösterilmesine izin vermesidir. Kredi protokollerine fiyat verisi sağlayan kâhin (oracle) sağlayıcıları da aynı analize tabidir. Burada ek bir güçlük vardır: Manipüle edilmiş bir fiyat, üçüncü bir kişinin piyasa faaliyetinden kaynaklanmış olabilir ve kâhin yalnızca bunu raporlamış olabilir.
Notlar
- Hedley Byrne & Co Ltd v Heller & Partners Ltd [1964] AC 465 (HL); Singapur’da Spandeck [2007] SGCA 37, [81]–[83] aracılığıyla uygulanmaktadır. ↩
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.