Her iki merkezde vergiden kaçınmayı önleme kuralları
İki merkezden hiçbiri yalnızca kâğıt üzerinde var olan bir ikamete göz yummaz. İsviçre vergi hukuku, bir yapı olağandışıysa, yalnızca vergi tasarrufu için seçilmişse ve bu tasarrufu fiilen sağlayacaksa vergiden kaçınma (Steuerumgehung) doktrinini uygular. İsviçre Federal Mahkemesi bu doktrini, mükellefin yaşamının başka bir yerde devam ettiği ikamet iddialarına uygulamıştır.1 Singapur’da Gelir Vergisi Kanunu’nun 33. maddesinde genel bir kötüye kullanmayı önleme kuralı vardır. İstinaf Mahkemesi (Court of Appeal), Comptroller of Income Tax v AQQ kararında bu kuralın, düzenlemenin amacı veya etkisi vergiyi azaltmak olduğunda ve bu düzenleme iyi niyetli ticari nedenlerle açıklanamadığında uygulanacağına hükmetmiştir.2 Fiilen taşınan bir kurucu bakımından iki kural da devreye girmez. Zug’da bir daire veya Singapur’da bir hizmetli apartman dairesi tutan, yılda kırk gününü orada geçiren ve projeyi ayrıldığı şehirden yöneten bir kurucu bakımından ise ikisi de devreye girer.
Sınır ötesi açıdan
Bir kurucu Zug ile Singapur arasındaki kararı üç adımda verebilir. Birincisi, önümüzdeki üç yıl boyunca proje üzerinde çalışmaya devam edip etmeyeceğinizi sorun. Cevap evetse İsviçre’deki götürü vergilendirme seçeneği yoktur. Karşılaştırma bu durumda, vergiden muaf sermaye kazançları ama yıllık servet vergisiyle olağan Zug vergilendirmesi ile vergiden muaf sermaye kazançları, servet vergisinin yokluğu ama hak kazanım dilimlerinin yüzde 24’e kadar ücret geliri olarak vergilendirilmesiyle Singapur arasındadır. İkisi birbirine yakındır. Bu nedenle genellikle yatırımcılarınızın, borsa ortaklarınızın ve ekibinizin nerede olduğu belirleyici olur. İkincisi, geri çekildiyseniz ve çalışmadan izin alabiliyorsanız, Zug’daki götürü vergilendirme bu bölümdeki tüm seçenekler arasında en düşük vergi maliyetini sağlar. Üçüncüsü, hangi merkezi seçerseniz seçin, tahsisinizin satın alınmış sermaye mi yoksa kazanılmış ücret mi olduğu, sonucu merkez seçiminden daha fazla belirler. Bu nitelik, tahsisten önce imzalanan belgelerle belirlenir.
Notlar
- BGE 138 II 239, gerekçe 4.1 (vergiden kaçınmanın üç aşamalı testi); BGE 132 I 29, gerekçe 4 (vergisel ikametgâhın hayati menfaatlerin merkezine göre belirlenmesi). ↩
- Income Tax Act 1947, s. 33; Comptroller of Income Tax v AQQ [2014] SGCA 15, [46]–[53] ve [107]–[110]. ↩
Yalnızca genel bilgi amaçlıdır. Bu makale hukuki veya vergisel danışmanlık niteliği taşımaz, somut bir olaya ilişkin danışmanlığın yerini tutmaz ve avukat-müvekkil ilişkisi kurmaz. Makale, Ekim 2026 itibarıyla hukuki durumu yansıtır.